Ποιοὶ ἦταν οἱ τρεῖς Ἱεράρχες ποῦ γιορτάζουν σήμερα
Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Καθένας βέβαια ἔχει τὴ δική του γιορτή, ἀλλὰ καὶ τοὺς τρεῖς μαζί τους γιορτάζουμε σήμερα 30 Ἰανουαρίου.
Γιατί ἔχουν πολλὰ κοινὰ γνωρίσματα: Ζοῦσαν ἁπλὴ ζωὴ χωρὶς πολυτέλειες. Ἀφιέρωσαν τὴ ζωή τους στοὺς φτωχοὺς συνανθρώπους τους καὶ στοὺς δυστυχισμένους. ἦταν καὶ οἱ τρεῖς σοφοί. Ἀγάπησαν τὰ γράμματα καὶ τὸν πολιτισμὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. Έγιναν μεγάλοι δάσκαλοι ἀλλὰ καὶ σπουδαῖοι ρήτορες. Γιὰ τὴ σοφία τους καὶ τὴν καλοσύνη τους, ὁ λαὸς τοὺς ἐκτιμοῦσε καὶ τοὺς ἀγαποῦσε.
Ἡ γιορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν εἶναι γιορτὴ τῶν δασκάλων καὶ τῶν μαθητῶν, τῶν σχολείων καὶ τῶν γραμμάτων, τῶν βιβλίων καὶ τῆς μάθησης.
Τὸ παράδειγμά τους εἶναι πάντα νέο, πάντα φωτεινὸ γιὰ νὰ μᾶς δείχνει τὸ δρόμο. Η προσφορὰ τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν στὴν ἀνθρωπότητα εἶναι μοναδική. Θεμελίωσαν τὴν Ὀρθοδοξία, γί΄ αὐτὸ καὶ τοὺς λέμε Πατέρες. Μορφώθηκαν ἑλληνικὰ καὶ δίδαξαν ἑλληνικά.
Οἱ μεγάλοι σοφοί τῆς ἐποχῆς μας ἀντλοῦν ἀπὸ τὴν ἀνεξάντλητη σοφία τους. Εἶχαν χαρίσματα καὶ πῆραν φροντισμένη ἀγωγὴ ἀπ΄ τὰ σπίτια τους καὶ κυρίως ἀπὸ τὶς μητέρες τους, τήν Εμμέλεια, τὴ Νόνα καὶ τὴν Ἀνθούσα .Ὅμως μὲ τὴ δική τους ἐπιμέλεια, τὸν κόπο καὶ τὴν προσπάθεια ἔγιναν μεγάλοι. Ἀγωνίστηκαν ἀσταμάτητα, προσευχήθηκαν ἀδιάκοπα καὶ ἀσκήθηκαν στὸν ἀγῶνα τῆς ἀρετῆς. Ἔτσι ἔγιναν οἱ πρωταθλητὲς τῆς εὐσέβειας, τῆς ἀρετῆς, τῆς ἁγιότητας ἀλλὰ καὶ τῶν γραμμάτων καὶ τῆς σοφίας.your text
τεστ
Μέγας Βασίλειος
Ἔγραψε πολλὰ βιβλία. Ἵδρυσε τὴ Βασιλειάδα – σχεδὸν μία ὁλόκληρη πόλη – μὲ νοσοκομεῖο, πτωχοκομεῖο, γηροκομεῖο, λεπροκομεῖο, σχολεῖο, ξενῶνα κλπ. Γὶ αὐτὰ ὅλα ὀνομάστηκε Μέγας.
Ο Μέγας Βασίλειος γεννήθηκε στὴ Νεοκαισάρεια τοῦ Πόντου τὸ 330 μ.Χ.. Μεγάλωσε καὶ ἀνατράφηκε μέσα σὲ χριστιανικὸ περιβάλλον, κάτω ἀπὸ τὴ φροντίδα τῆς μητέρας του, Ἐμμέλειας. Ὅταν οἱ περίφημες σχολὲς τῆς Καισάρειας δὲν εἶχαν τνᾶ τοῦ προσφέρουν τίποτα περισσότερο, ὁ Βασίλειος ἔφτασε στὴν ξακουστὴ Ἀθῆνα.
Τόση ἦταν ἡ φιλομάθειά του, ποὺ σπούδασε ἰατρική, ρητορική, ἀστρονομία, γεωμετρία, θεολογία. Περισσότερο ὅμως προόδευσε στὴν ἀρετὴ καὶ τὴ χριστιανικὴ ζωή. Ἔτσι ἀρνήθηκε τὴ δόξα τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴ φήμη τοῦ σοφοῦ κι ἀφιερώθηκε στὸν Θεό. Ἔγινε ὁ γνωστὸς ἀρχιεπίσκοπος Καισαρείας, ποὺ ἔμεινε στὴν ἱστορία ὡς Μέγας καὶ ὡς Ἐπίσκοπος τῆς ἀγάπης, μὲ τὴ γνωστὴ Βασιλειάδα.
Στὸ ἔργο αὐτὸ τῆς φιλανθρωπίας ἀφιέρωσε ὅλα του τὰ πλούτη καὶ ὅλη του τὴ ζωή, μέχρι τὴν κοίμησή του τὸ 350μ.Χ.